بعد از دو سال

7/5/88 4:59 ص

بعد از دو سال
[عناوین آرشیوشده]

[33]
شبی ساکت و دلگیر.خودم بودم و قلبی که زغم بسته به زنجیرو نزدیک اذان بود که پیچید درآفاق ،همه نغمه ی تکبیر، نوشتند که هنگام اذان دست به دامان خدا باش و مشغول دعا باش که بازاست به درگاه الهی دررحمت وآن لحضه بوَد لحضه ی شیرین اجابت ، شدم غرق عبادت ، دو چشمم همه ازاشک شد و روی لبانم همه سوگند که یا رب تو رهایم کن ازاین بند وگفتم به خدا بین دعایم که دل تنگ اذان حرم کرببلایم ( یا حس س س س س س س ین )